اچ 320 (h320)

کشور تولید کنندهایران
نام خودروبرلیانس اچ320
کلاس بدنههاچ بک
کلاس اتومبیلB Segment
وزن1240 کیلوگرم
تعداد فضای سرنشینان4
ابعاد و نوع لاستیک چرخهای جلو195/65 R 15
ابعاد و نوع لاستیک چرخهای عقب195/65 R 15
حجم موتور1654 cc
نوع موتوربنزین سوز
تعداد سیلندرها4
تعداد سوپاپ ها16
آرایش قرار گیری سیلندرهاخطی مستقیم
محل قرار گیری موتورموتور جلو
سیستم سوخت رسانیانژکتور پاشش چند نقطه ای
ظرفیت باک55 لیتر
حداکثر توان خروجی (دور بر دقیقه / اسب بخار)114 اسب بخار در 6000 دور بر دقیقه
حداکثر گشتاور خروجی (دور بر دقیقه / نیوتن متر)154 نیوتن متر در 4000 دور بر دقیقه
توان خروجی حجمی (اسب بخار بر لیتر)68.9 اسب بخار بر لیتر
نوع جعبه دندهاتوماتیک
تعداد دنده (جلو)4
محل قرار گیری اهرم تعویض دندهکنسول میانی
سیستم حرکتی خودرو (انتقال قدرت)موتور جلو دیفرانسیل جلو
نوع سیستم ترمزسیستم ترمز ضد قفل ABS چهار کاناله
نوع دیسک و کالیبر ترمز جلودیسکی خنک شونده
نوع دیسک و کالیبر ترمز عقبدیسکی
نوع سیستم تعلیقمستقل
تعلیق جلومک فرسون
تعلیق عقبنیمه مستقل میل پیچشی
فنرهای جلوهیدرولیکی
کمک فنرهای عقبهیدرولیکی
نوع سیستم فرمانفرمان برقی
حداکثر سرعت170 کیلومتر بر ساعت
شتاب 0 الی 100 (برحسب ثانیه)14 ثانیه
سیکل ترکیبی مصرف سوخت7.6 لیتر در 100 کیلومتر
استاندارد آلایندگییورو 5
کیسه های هوا ( نوع و تعداد )مجموعا 2 عدد ( راننده و سرنشین جلو )
سیستم های پایداری و کمک رانندهسیستم ABS + EBD
سیستم های امنیتی و حفاظتیقفل مرکزی ( دارای ریموت )، سیستم ضد سرقت ایموبلایزر، باز و روشن کردن خودرو بدون کلید ( Keyless )، باز شدن در ها هنگام تصادف، قفل اتوماتیک درب ها، یاداور صوتی باز بودن کمربند ایمنی
نوع غربیلکفرمان تلسکوپی با قابلیت تنظیم ارتفاع و نزدیکی، دکمه های کنترل سیستم مولتی مدیا بر روی فرمان، دارای روکش چرمی
سیستمهای تهویه مطبوعسیستم تهویه مطبوع اتوماتیک
سیستم صوتی و تصویریسیستم صوتی با قابلیت پشتیبانی از رادیو، پخش سی دی، Mp3 و USB با 4 بلندگو و 2 توییتر
سیستمهای مولتی مدیادارای سیستم رهیاب GPS
سیستم صندلیهای جلودارای روکش پارچه ای، قابلیت تنظیم دستی صندلی راننده در 8 جهت + تنظیم گودی کمر
سیستم صندلیهای عقبدارای قابلیت تا شوندگی جهت افزایش فضای صندوق بار، قابلیت پشتیبانی از صندلی کودک ( ایزوفکس )
سیستم آیینه هاتنظیم برقی آیینه های جانبی
سیستم شیشه هاشیشه های جلو و عقب برقی، دارای پاور ویندوز
سیستم های سقفدارای سانروف
سیستم روشنایی جلوچراغ های هالوژنی با قابلیت تنظیم ارتفاع نور، دارای مه شکن جلو
سیستم روشنایی عقبدارای مه شکن
سیستم های کمک رانندگیکروزکنترل، کامپیوتر سفری، سنسور دنده عقب

برلیانس یکی از خودروسازان چینی است که در سال‌های اخیر همکاری گسترده‌ای با بی‌ام‌و داشته است.در سال‌های گذشته، خودروهای زیادی در کشورمان به تولید می‌رسید و به‌سختی خودروی چینی در بازار دیده می‌شد. اما امروزه، کشورمان یکی از بزرگ‌ترین بازارهای خودروی چینی محسوب می‌شود. برلیانس نیز یکی از چینی‌های حاضر در بازار کشورمان است که کلاس‌های خودرویی مختلفی را با همکاری پارس‌خودرو مونتاژ می‌کند.

برلیانس H330 نمونه‌ی ارتقاءیافته‌ی برلیانس FSV است. این خودرو در سال ۲۰۱۳ توسط برلیانس رونمایی شد و به فروش خوبی دست یافت که شامل ۲۵ هزار دستگاه در سال ۲۰۱۳ و ۵۳ هزار دستگاه در سال ۲۰۱۴ است. H330 تنها با یک نوع پیشرانه و در کلاس سدان و هاچبک تولید می‌شود و خریداران حق انتخاب بین جعبه‌دنده‌ی دستی یا اتوماتیک دارند. برلیانس H330 در رده‌ی قیمتی حدود ۵۰ میلیون تومان قرار می‌گیرد.

مشخصات فنی

تنها پیشرانه‌ی در دسترس برای خودروهای H330 و H320 نسخه‌ی ۱.۵ لیتری است که حداکثر توان تولیدی این پیشرانه ۱۰۳ اسب‌ بخار در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و حداکثر گشتاور تولیدی ۱۳۸ نیوتن‌متر در ۳۸۰۰ دور در دقیقه است. حجم دقیق این پیشرانه ۱۴۹۸ سی‌سی است که از نوع ۴ سیلندر با آرایش خطی است و در مجموع ۱۶ سوپاپ وظیفه‌ی تخلیه‌ی دود و ورود ترکیب هوا و سوخت را بر عهده دارند. حداکثر سرعتی که برلیانس H330 با این پیشرانه و جعبه دنده‌ی اتوماتیک ۴ سرعته قابلیت دستیابی دارد، ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت است. وزن خالص این خودرو ۱۲۵۰ کیلوگرم است که نسبت به ابعاد خودرو کمی زیاد به نظر می‌رسد و می‌تواند عملکرد خودرو را تحت تأثیر قرار دهد.سیستم تعلیق برلیانس H330 در جلو از نوع مک فرسون و در عقب سیستم نیمه مستقل با فنر پیچشی است. استاندارد آلایندگی پیشرانه‌ی این خودرو یورو ۵ و طبق اعلام شرکت سازنده، مصرف سوخت ترکیبی این خودرو ۶.۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. حجم مخزن سوخت، ۵۵ لیتر است که با توجه به میزان مصرف سوخت، کافی به نظر می‌رسد.

طراحی ظاهری و کابین

اینکه چرا اکثر خودروهای برلیانس شباهت زیادی به محصولات بی‌ام‌و دارند، نکته‌ی عجیبی است و تنها دلیل آن شراکت این دو خودروساز در سال‌های اخیر است که باعث شده تا محصولات برلیانس در ظاهر، رنگ و بوی بی‌ام‌و به خود بگیرند. البته این شباهت تنها یک کپی خالص به‌حساب نمی‌آید و برلیانس سعی کرده است زبان طراحی خود را در محصولاتش پیاده‌سازی کند؛ هرچند این زبان شباهت‌های چشمگیری با زبان طراحی بی‌ام‌و دارد. مشهودترین بخش، جلوپنجره‌ی دوقلوی برلیانس است؛ جلوپنجره‌ای که طراحی آن به فرم T است و دو ورودی هوا به شکلی قرینه در زیر بال‌های T قرار گرفته‌اند.

باید به پیشرفت چشمگیر چینی‌ها در عرصه‌ی طراحی اعتراف کنیم؛ بخشی که خودروسازان وطنی بر خلاف چینی‌ها، در سال‌های اخیر هیچ حرکت جدی و روبه‌جلو در آن نداشته‌اند. نمای جلوی خودرو طراحی حجیم و پف‌کرده دارد و مه شکن‌های دایره‌ای به‌خوبی در بین خطوط زیاد پایین جا خوش کرده‌اند. چراغ‌های جلو طراحی هماهنگی با سایر بخش‌های خودرو دارند؛ هرچند جای خالی چراغ‌های روشنایی در روز و همچنین عدسی‌های متمرکز کننده نور در داخل چراغ‌ها به چشم می‌خورد، اما نبود این موارد لطمه‌ای به طراحی این بخش نزده است.

خطوطی از ستون A در امتداد کاپوت به سمت جلوپنجره کشیده شده است که تأثیر مثبتی بر بیننده می‌گذارد. تنها اِلمان تأثیرگذار در نمای جانبی، خط شانه‌ی برجسته‌ای است که از گلگیر جلو تا چراغ عقب کشیده شده است و با گذر از بالای دستگیره‌ها و درب باک خودرو، بخش جانبی را از یکنواختی هر چه بیشتر نجات داده است. به جز این خط، شاهد طراحی بسیار ساده و محتاطانه هستیم که به دور از هرگونه هیجان و جذابیت است، البته نقش رینگ‌های آلومینیومی و تایرهای کوچک با عرض ۱۹۵ میلی‌متر در سادگی این بخش بی‌تأثیر نبوده است.

نمای عقب خودرو طراحی به‌روزی ندارد و بر خلاف طراحی مناسب جلوی خودرو، به نظر می‌رسد کپی از طراحی برخی شرکت‌ها در این بخش تمامی ندارد و شاهد طراحی مشابه آن با نیسان تیانا هستم. چراغ‌های عقب H330 با یک خط افقی پلاستیکی به هم متصل شده‌اند که لوگوی نسبتاً بزرگ پارس‌خودرو را در بر گرفته است. اما نکته‌ی جالب در طراحی سپر عقب، طراحی دوگانه‌ی این بخش است که تداعی‌کننده‌ی دیفیوزر در بخش پایینی سپر است و انتقال چراغ خطر سوم و چراغ‌های دنده عقب روی آن، سپر بزرگ عقب را از حالت یکنواختی دور کرده است.

با نشستن در داخل کابین و نگاهی اجمالی به ادوات و شکل کلی داشبورد، اولین چیزی که در یادمان تداعی می‌شود، شباهت نشان‌دهنده‌ی کیلومتر با مزدا ۳ است. طراحی این نشان‌دهنده‌ها در نوع خود جالب است و طرحی ۳ بعدی دارد که تو در تو هستند و حس اسپرت بودن را به راننده القا می‌کند. فضای کابین دوست‌داشتنی و دلنشین است. هرچند ارگونومی ادوات و محل جایگیری آن‌ها مناسب است، اما عموم قطعات کیفیت ساخت مناسبی ندارند و اکثراً از پلاستیک خشک ساخته شده‌اند.

تنها تفاوتی که بین H330 و H320 وجود دارد، کلاس متفاوت این دو خودرو است. H320 با توجه به اینکه در کلاس هاچبک‌ها قرار دارد، جثه‌ی به‌مراتب کوچک‌تری نسبت به نسخه‌ی سدان دارد و از این رو، هاچبک H320 گزینه‌ی مناسبی برای استفاده در داخل شهر به شمار می‌رود. زبان کلی طراحی این خودروساز، در نسخه‌ی هاچبک نیز به‌خوبی رعایت شده است و شاهد هماهنگی چراغ‌های عقب و همچنین سپر با سایر اجزای بدنه هستیم. هر دو نسخه کم و بیش شباهت‌هایی در نمای عقب دارند و تنها تفاوت در ساختار و کلاس دو خودرو است. سایر اجزای خودرو از قبیل نمای کناری و جلو، طراحی یکسانی دارند که شامل خطوط طراحی جلو و کناری کاملاً یکسان در دو نسخه است. فضای سرنشین برای ۴ یا ۵ سرنشین مطلوب به نظر می‌رسد و آزاردهنده نیست.

با وجود تلاش زیاد برلیانس برای جذاب‌ کردن H330 و H320، این خودرو به‌طور کلی طراحی چشمگیری ندارد و ظاهرا با برای پختگی کامل زبان طراحی این شرکت باید منتظر نسل بعدی این خودروها باشیم. سایر خودروهای چینی اعم از لیفان ۸۲۰ و آریزو ۵ طراحی به‌مراتب جذاب‌تری دارند. حتی دنا نیز به خصوص در بخش جلو، زیبایی و جذابیت بیشتری در مقایسه با H330 دارد. البته این موضوع به معنی طراحی بد خودروهای برلیانس نیست.

امکانات رفاهی

برلیانس H330 مجهز به جعبه‌دنده‌ی اتوماتیک، به امکانات رفاهی بیشتری مجهز است که شامل سانروف برقی دوحالته، سیستم تهویه مطبوع خودکار، سنسور دنده عقب، تنظیم برقی ‌های جانبی هستند. همچنین در نسخه‌ی اتوماتیک، کلیدهای کنترل سیستم صوتی روی غربیلک فرمان تعبیه شده است. سیستم صوتی در نسخه‌ی اتوماتیک دارای ورودی USB و ۶ عدد بلندگو است که نسبت به نسخه‌ی دستی ۲ عدد بیشتر است.

از دیگر امکانات رفاهی که در نسخه‌ی اتوماتیک به کار رفته است، می‌توان به بسته شدن پنجره‌ها با ریموت، قابلیت تنظیم صندلی راننده در هشت جهت، چراغ مه شکن جلو، سیستم ورود بدون کلید و استارت دکمه‌ای، روکش چرمی غربیلک فرمان و تنظیم ارتفاع نور چراغ‌های جلو اشاره کرد. حجم صندوق‌بار H330 در حالت عادی ۴۶۰ لیتر است که حتی برای خانواده‌های پرجمعیت وطنی نیز کافی خواهد بود و با تاشدن صندلی‌های ردیف عقب، این فضا به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد.

در صورتی که امکانات رفاهی در اولویت خرید شما است، بریلیانس جزو غنی‌ترین گزینه‌های موجود در کلاس خود محسوب می‌شود.

ایمنی

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های هر خودرویی ایمنی آن است که شامل ایمنی در تصادفات، پایداری و عمل ترمزگیری می‌شود. برلیانس H330 در نسخه‌ی اتوماتیک مجهز به ترمزهای جلو و عقب دیسکی است که سیستم ترمز ضدقفل ABS و سیستم توزیع الکترونیکی نیرو EBD دارد. متأسفانه در نسخه‌ی دستی، ترمزهای عقب خودرو از نوع کاسه‌ای هستند که بالطبع عملکردی ضعیف‌تر از نوع دیسکی خواهند داشت و حس اعتماد کمتری در ترمزهای ناگهانی به راننده و سرنشین‌ها القا خواهد کرد. نسخه‌ی مجهز به ۴ ترمز دیسکی می‌تواند در مسافتی معادل با ۴۰.۲ متر، خودرو را از سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت به صفر برساند.

اطلاعاتی از استاندارد امنیت این خودرو در دسترس نیست و تنها اطلاعاتی که در این زمینه می‌توان به آن‌ها اشاره کرد، وجود فقط ۲ عدد کیسه‌ی هوا در هر دو نسخه است که شامل نمونه‌ی جلوی راننده و سرنشین جلو هستند؛ با توجه به قیمت خودرو، حداقل ۴ کیسه‌ی هوا می‌توانست نظرات بیشتری را به سمت این خودرو جلب کند و اطمینان خاطر بیشتری در مواجهه با حوادث به وجود می‌آورد.

کیفیت ساخت

وقتی صحبت از یک خودروی چینی می‌شود، اولین موضوعی که باعث هراس خریداران خواهد شد، کیفیت ساخت قطعات و مونتاژ آن‌ها است. البته این ترس چندان بی‌دلیل نیست و استهلاک بالای برخی از چینی‌های بازار در سال‌های اخیر باعث کاهش دلگرمی نسبت به چینی‌های بازار شده است. بیشتر قطعات استفاده‌شده در داخل کابین و اجزای تشکیل‌دهنده‌ی داشبورد از جنس پلاستیک خشک هستند که دارای برجستگی‌ها و برش‌های تیزی در بعضی قسمت‌ها است و چنگی به دل نمی‌زند. جدای از کیفیت ساخت، کیفیت صدای سیسم صوتی نیز از نکاتی است که چندان راضی‌کننده نیست. البته نکته‌ی مثبتی که مسئولین پارس‌خودرو به آن اشاره کردند، بررسی برلیانس H330 در سخت‌ترین شرایط جاده‌ای، کوهستانی، ترافیک شهری و مسیرهای خاکی است که در طول ۳۰ هزار کیلومتر صورت گرفته و تمامی معایب و مشکلاتی که در این بررسی‌ها مشاهده شده است، در محصول نهایی رفع شده و مطابق با شرایط آب و هوایی و مسیر‌های کشورمان است.

طبق بررسی سازمان کیفیت و بررسی استاندارد ایران، برلیانس H330 موفق به دریافت دو ستاره‌ شده است که بدین ترتیب آن را در کنار جک جی 5، رانا، پژو ۲۰۶ و بالاتر از ام‌وی‌ام ایکس ۳۳، دنا و ام وی‌ام ۵۵۰ با یک ستاره و پایین‌تر از خودروهایی مانند تندر ۹۰ و ساندرو با ۴ چهار ستاره قرار می‌دهد. بدین ترتیب اگر اولویت شما کیفیت بالای تولید و دوام خودرو است، H330 در رده‌ی میانی قرار می‌گیرد و البته گزینه‌های بهتری نیز در دسترس هستند.

تجربه‌ی رانندگی

همانطور که پیش‌تر اشاره کردیم، نسخه‌ی اتوماتیک به سیستم استارت دکمه‌ای مجهز است، بنابراین با در دست داشتن سوئیچ خودرو وارد H330 می‌شویم؛ صدای اندکی با روشن شدن پیشرانه وارد کابین می‌شود، که آزاردهنده نیست. پیشرانه‌ی ۱۰۳ اسب‌ بخاری با گشتاور ۱۳۸ نیوتن‌متر در ۳۸۰۰ دور در دقیقه چندان مناسب با جثه‌ی اتومبیل و وزن آن نیست و کمی تنبل به نظر می‌رسد. از این رو عمل شتاب‌گیری به‌کندی صورت می‌گیرد و در بهترین حالت، در مدت زمان تقریبی ۱۶ ثانیه می‌توان از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست یافت که ناامیدکننده به نظر می‌رسد. با توجه به جعبه‌دنده‌ی تیپ‌ترونیک برلیانس H330، در حالت رانندگی با تعویض دستی دنده، شتاب‌گیری بهتر از حالت اتوماتیک رخ می‌دهد ولی تفاوت چشمگیری وجود ندارد و  شاهد زمانی کمتر از ۱۵ ثانیه نخواهید شد. هرچند شتاب ثانویه بهتر از شتاب اولیه است، اما با این حال در دنده‌های ۳ و ۴ کمبود گشتاور احساس می‌شود که در مسیرهای برون‌شهری و بزرگراه‌ها بیشتر به چشم خواهد خورد. جعبه‌دنده وظیفه‌ی خود را به‌خوبی انجام می‌دهد و در شرایط عادی تعویض دنده‌ها به نرمی اتفاق می‌افتد و ضربه‌ای به کابین منتقل نمی‌شود؛ اما در رانندگی هیجانی و پرگاز، کمی ناهماهنگی بین پیشرانه و جعبه‌دنده قابل مشاهده است که قابل اغماض است.

مصرف سوخت در دنیای واقعی و خارج از کاتالوگ خودرو (که به عدد ۶.۷ لیتر به ازای ۱۰۰ کیلومتر در سیکل ترکیبی اشاره می‌کند) کمی متفاوت است. مصرف ترکیبی برلیانس اچ ۳۳۰ در شهر تهران و ترافیک‌ نیمه‌سنگین این شهر، رقمی در حدود ۱۰ لیتر به ازای ۱۰۰ کیلومتر است، که به میزان قابل توجهی بیشتر از رقم اعلامی برلیانس است. پایداری خودرو در پیچ‌ها، کاملاً مطمئن و خوب است و سیستم ترمز H330 با توجه به دارا بودن ABS و EBD، در زمین‌های خیس نیز عملکرد مناسبی دارد و راضی‌کننده است. سیستم تعلیق نیز در مواجهه با پستی و بلندی‌های مسیر، ضربات را به‌خوبی جذب می‌کند.

اما رانندگی با H320 تفاوت چندانی ندارد و دلیل این امر پیشرانه‌ی یکسان دو نسخه است که حس رانندگی متفاوتی را القا نمی‌کند. با این حال می‌توان به لطف ابعاد کوچک بدنه مانورهای بهتری داشت و البته باید به این نکته اشاره کنیم که فرمان‌پذیری این نسخه کمی بهتر از نسخه‌ی سدان است و در کل با ارفاق، جذابیت بیشتری نسبت به نسخه‌ی سدان دارد.