میتسوبیشی لنسر

  • 1
  • 3
  • 5
  • 2
  • 4
  • 6

لنسر در سال 1973 میلادی متولد شد؛ سدانی کام پکت که توسط میتسوبیشی تولید و عرضه گشت. از ابتدا تاکنون 5 نسل از لنسر ساخته‌شده است. هرکدام از این نسل‌ها در زمان حیات چندین و چند بار تغییراتی گسترده به خود دیده‌اند که این امر مسبب تنوع مدل‌های گوناگون لنسر در بازارها به شمار می‌رود. به گفته میتسوبیشی از زمان معرفی لنسر تا سال 2008، قریب به 6 میلیون دستگاه از این خودروی سدان در سرتاسر جهان به فروش رفته است. این خودروی ژاپنی از نسل اول در کشورمان حضورداشته و همچنین مدل‌های ساخت 1993 که نسل سوم از خانواده میتسوبیشی لنسر محسوب می‌شوند، هنوز هواداران خاص خود را در بازار دارند.

درزمانی نه‌چندان دور، میتسوبیشی لنسر سدانی خوب و جامع به شمار می‌رفت. قطعاً آن زمان خودروی کاملی نبود، چراکه هیچ خودرویی این‌گونه نیست، اما موارد مثبت زیادی وجود داشتند که این سدان کام پکت فروتن به لطفشان، توانست به‌عنوان یکی از بهترین اتومبیل‌های جمع‌وجور در این بخش بازار موردتوجه قرار گیرد. بااین‌حال، گذر زمان به مذاق آخرین نسل لنسر خوش نیامده است.

با توجه به اینکه آخرین نسل میتسوبیشی لنسر به‌عنوان مدلی تازه در سال 2007 معرفی‌شده بود، پس از گذشت 11 سال از عمرش، در برابر رقبای تازه‌نفس و مدرنی که در این بازه زمانی دو سه باری پوست‌اندازی کرده‌اند، احساسی ناشی از سالخوردگی را منتقل می‌کند که بسیار جای تأسف دارد. اما این بدان معنا نیست که میتسوبیشی لنسر کاملاً دست‌وپابسته است.

ممکن است لنسر برای یک کودک یا نوجوان امروزی خودرویی رؤیایی نباشد، یا حتی نام پرافتخار لنسر اوولوشن به گوششان هم نخورده باشد، اما برای متولدین دو الی سه دهه پیش، این نام مساوی با یک نماد است. خودرویی که زمانی پای ثابت بازی‌های ریسنگ خاطره‌انگیزی مثل Need For Speed Most Wanted و Underground 2 بود و طلوع افسانه‌ای به نام Evo بر پایه آن رقم خورد، به دلیل استقبال بسیار کم و فروش پایین در نسل فعلی، شاید حتی مزه عرضه جهانی ششمین نسلش را هیچ‌گاه نچشد.

این روزها طراحی یک اتومبیل جمع‌وجور چندان آسان نیست. طراحان باید تا جای ممکن فضای داخلی را وسعت ببخشند، درعین‌حال فضای کافی را برای قرارگیری ایربگ ها، که این روزها تعدادشان در خودروها رو به افزایش است، در نظر بگیرند. سپس نوبت به دخالت علم آئرودینامیک می‌رسد که تأثیر مستقیم در شتاب و مصرف سوخت خودرو دارد. پس طراحی یک خودروی زیبا و درعین‌حال کاربردی واقعاً سخت و دشوار است.

درهرصورت در رابطه با این نسل لنسر می‌توان گفت طراحان میتسوبیشی، در زمان معرفی این خودرو بسیار خوب عمل کرده‌اند و جزئیات بکار گرفته‌شده، بافرمی مناسب و به‌جای خود در بدنه قرارگرفته‌اند. بدنه لنسر سرشار از خطوط تیز است. در روبرو، جلوپنجره ساده به رنگ مشکی و طرح سوراخ‌های لانه‌زنبوری میزبان نشان کمپانی است. در مدل‌های فیس لیفت این جلوپنجره توسط قابی کرومی احاطه‌شده است.

چراغ‌های جلوی لنسر در تناسب با چراغ‌های عقب، از پیکره‌ای باریک و شیبی مناسب بهره برده‌اند که این امر ظاهری کاملاً تهاجمی و اسپرت به خودرو بخشیده است. همچنین در مدل فیس لیفت، چراغ‌های مه شکن گرد قرارگرفته در قسمت پایین سپرها در کنار نوارهای LED دیلایت C شکل جای دارند.

ورودی هوای پایین سپر جلو، وظیفه تأمین هوا موردنیاز پیشرانه اتومبیل را بر عهده دارد و ضمن داشتن طراحی ذوزنقه‌ای، هم ترکیبی زیبا در جلوی لنسر را سبب می‌شود و هم به خشونت منتقل‌شده از چهره این ژاپنی کوچک بیش‌ازپیش می‌افزاید.

در نمای جانبی، خط شانه به دلیل قرارگیری در ارتفاعی بالا، حجم خوبی به بدنه داده و یک نوع حس اطمینان خاطر به سرنشینان منتقل می‌کند. در پایین دستگیره درهای کناری خطی دیگر قرار دارد که از گوشه خارجی چراغ‌های عقب نشات گرفته است و با ادامه به سمت گلگیر جلو به برجستگی آن افزوده می‌شود. در نزدیکی رکاب نیز خطی دیگر، هماهنگ با برجستگی روی سپرهای جلو و عقب دیده می‌شود.

رینگ‌های 18 اینچی با طراحی خوب و تایرهای با پهنای 215 این خودرو از دیگر عناصر قابل‌ذکر این قسمت هستند. از تغییرات مدل‌های بعد از فیس لیفت در این قسمت می‌توان رینگ‌های جدید و انتقال چراغ راهنمای جانبی به روی آینه‌های کناری را ذکر کرد.

در عقب فرم چراغ‌ها تا حدودی یادآور چراغ‌های آلفا 156 مدل سال 2002 هستند اما بااین‌حال تأثیرپذیری طراحی این بخش از اتومبیل‌های ژاپنی دو دهه پیش انکارناپذیر است. درب صندوق‌عقب طراحی ساده‌ای دارد و لوگوی میتسوبیشی، نوار LED که هنگام ترمز گیری روشن می‌شود و دوبخشی از چراغ‌های عقب زینت‌بخش آن هستند.

سپر عقب جدا از طراحی ساده و قدیمی، بسیار بزرگ در نظر گرفته‌شده و بخش زیادی از مساحت عقب لنسر را شکل می‌دهد. این نحوه طراحی، در تصادفات می‌تواند خسارت زیادی برای دارنده خودرو به بار بیاورد. در مدل‌های جدید، آرین موتور باله عقب را حذف کرده، که این مورد نیز بر سادگی پشت خودرو افزوده است. باله‌های عقب تنها در مدل‌های 1.8 لیتری قبل از 2017 وجود دارند.

با نگاهی گذرا به ترکیب اصلی این خودرو در نمونه واردشده به ایران، متوجه یک طراحی میانه‌رو و شاید کم هیجان هستیم که در جذب مشتری چندان موفق عمل نمی‌کند. اگر لنسر جدید را با نمونه‌های مدرن هیوندای الانترا و تویوتا کرولا مقایسه کنیم، هرچند زیبایی خاصی در طراحی آن نهفته است اما نوعی عقب‌افتادگی و قدیمی بودن نیز در شمایل لنسر احساس می‌شود.

طراحی محافظه‌کارانه و ساده این خودرو در نقطه مقابل بسیاری از رقبایش بوده و به همین علت در جذب مشتری به‌قدر کافی خوب عمل نمی‌کند. بنابراین پس از گذشت 11 سال، این طراحی شانس چندانی برای تقابل با رقبایی کاملاً مدرن نداشته و نیازمند یک تحول اساسی است.

کابین لنسر از مواد نسبتاً مناسبی تشکیل‌شده که تا حدی انتظارات را از یک خودروی ژاپنی برآورده می‌کند. اما طراحی داشبورد و بخش‌های دیگر فضای داخلی حتی بیشتر از طراحی بدنه رنگ و بوی قدیمی بودن گرفته‌اند. کنسول میانی داشبورد کاملاً ساده است. در بالای داشبورد نمایشگری 6.4 اینچی در مدل‌های فول و 5 اینچی در مدل‌های پایه وجود دارد؛ برخی مدل‌ها نیز فاقد این نمایشگرند و به سیستم پخش صوت و رادیو مجهز هستند.

نمایشگر 6.4 اینچی کلیدهای متعددی در اطرافش دارد که نه‌تنها مدرن نیستند بلکه کارکرد مطلوبی نیز ندارند. رابط کاربری این نمایشگر نیازمند به‌روزرسانی جدی است و برخی مواقع کند می‌شود. در دو طرف سیستم پخش لنسر دو ورودی تهویه هوا بافرمی ساده و عمودی قرار دارند. این ورودی‌ها در مدل‌های فول و جدیدتر در دارای انحنایی در بالا هستند که متصل به نواری کرومی است.

در میانه داشبورد قطعه‌ای منحنی قرار دارد که به دلیل امتداد داشتن تا روی رودری ها کاملاً فضای داخلی را احاطه کرده و ظاهر خوبی به کابین بخشیده. این قطعه در مدل‌های فول روکشی براق و مشکی دارد اما در مدل‌های پایه به رنگ نوک‌مدادی مات است. سه دکمه بزرگ در وسط این المان قرار دارند که امکان خاموش و روشن کردن ایربگ ها، فلاشر و اطلاع از بسته نبودن کمربند ایمنی را به راننده می‌دهند.

در برابر دسته‌دنده سه کلید گردان دیده می‌شوند که ازنظر کیفیت و طراحی کاملاً معمولی بوده و امکان کنترل سیستم تهویه را مهیا می‌سازند. ادوات و دکمه‌های نام‌برده شده هیچ تغییری از زمان عرضه نکرده‌اند و تنها تفاوت مثبت و جدید، ارتقا صفحه نمایشگر خودروست.

فرمان باروکش چرم، بسیار خوش‌دست است و در ترکیب با نشانگرهای فرمان با طراحی سیلندری، حسی کامل از یک خودروی اسپرت ژاپنی را به راننده منتقل می‌کند. روکش چرم فرمان کیفیت بالایی دارد و چسبندگی خوبی نیز فراهم می‌کند. فارغ از این نکات مثبت طراحی غربیلک فرمان است که طراحی سالخورده‌ای دارد

در مدل‌های فول، کلیدهای بسیاری روی فرمان لنسر دیده به چشم می‌خورند که وظیفه کنترل سیستم چندرسانه‌ای و امکانات مرتبط به ارتباط تلفنی را به عهده‌دارند. دو قطعه کرومی مات روی دوشاخه فرمان وجود دارند که در مدل‌های پایه وجود نداشته و نبودشان تا حدی بر جذابیت کابین تأثیرگذار است.

صندلی‌های میتسوبیشی لنسر 0 در عقب راحت هستند. فضای سر بسیاری برای سرنشینان عقب فراهم‌شده که در خودروهای سدان کام پکت دیگر کمتر به چشم می‌خورد. اما فضای پا در این ردیف چندان زیاد نیست و درصورتی‌که سرنشینان جلو نسبتاً قدبلند باشند، فاصله ناچیزی بین صندلی‌های جلو و زانوی سرنشینان عقب باقی می‌ماند.

در ردیف جلو، صندلی‌ها فرم کلی و ارگونومی مطلوبی داشته و به‌خوبی بدن را در برمی‌گیرند. فضای کافی نیز در این بخش وجود دارد و رانندگی با خودرو را لذت‌بخش و راحت می‌کند. خیالتان از بابت پوشش چرم خودرو راحت باشد، چراکه کیفیت بالایی دارد و در صورت نگهداری مناسب زیاد عمر می‌کند. اما هنگام خرید مدل‌های کارکرده حتماً مواظب باشید تا ترکی روی چرم‌ها نباشد چون ترمیم و بازگردانی به حالت ابتدایی تقریباً غیرممکن است.

صندوق بار میتسوبیشی لنسر در حالت عادی 348 لیتر جا دارد که برای خودرویی در این کلاس کم است. در مقام مقایسه خودروی هاچبکی مثل ساندرو دارای فضایی 320 لیتری دارد، و سدان کامپکتی مثل النترا که رقیب لنسر است، 460 لیتر فضا در اختیار کاربر می‌دهد. از دلایل وجود چنین صندوق بار کم‌حجمی می‌توان به بهبود فرمان پذیری و کاهش هرچه بیشتر وزن لنسر اشاره داشت. امکان خواباندن صندلی‌ها وجود دارد که فضای بار را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

ارزان‌ترین نسخهٔ میتسوبیشی لنسر که مدت زیادی از پایان عرضه آن در ایران می‌گذرد، دارای پیشرانه‌ای 1.6 لیتری با تنفس طبیعی است. نهایت قدرت این پیشرانه 117 اسب بخار و بالاترین گشتاور آن  154 نیوتن متر عنوان‌شده که چندان ارقام چشم‌گیری نیستند. این مدل در مدت‌زمانی تقریبی 14 ثانیه به‌سرعت 100 کیلومتر بر ساعت دست می‌یابد و با توجه به استفاده از گیربکس دستی میانگین مصرف سوخت کمتر از 6.5 لیتر در 100 کیلومتر را پدید می‌آورد. نهایت سرعت لنسر 1.6 لیتری  190 کیلومتر بر ساعت برآورد شده است.

پیشرانهٔ 1.8 لیتری با توجه به بازده و راندمان گزینه متعادل و جذاب‌تری برای میتسوبیشی لنسر محسوب می‌شود که در ایران هم در دسترس است. این مدل، 140 اسب بخار قدرت و 176 نیوتن‌تر گشتاور فراهم می‌کند. از تفاوت‌های مهم لنسرهای 1.8 لیتری بازار ایران با نمونه کم‌حجم‌تر، گیربکس اتوماتیک CVT آن‌هاست که شتابگری خارق‌العاده‌ای ارائه نمی‌دهند و در زمان تقریبی 13 ثانیه به‌سرعت 100 کیلومتر بر ساعت می‌رسند. میانگین مصرف سوخت این مدل 6.6 تا 7 لیتر در هر 100 کیلومتر تخمین شده و نهایت سرعت آن نیز 195 کیلومتر بر ساعت است.

قطعاً می‌دانید که خودروهای ژاپنی به استهلاک کم و عمر بالای قطعات مشهورند. میتسوبیشی لنسر نه‌تنها از این قاعده پیروی می‌کند بلکه پا را فراتر می‌گذارد. تقریباً تمام اجزای لنسر ساخت خود ژاپن هستند. برای مثال اکثر سیم‌کشی‌های لنسر از غلاف فلزی رد شده‌اند؛ بنابراین در طول زمان از خوردگی و افت ولتاژ محفوظ خواهند بود. با این حساب ازنظر کیفیت و عمر قطعات حتی در مدل‌های کارکرده جای نگرانی نداشته باشید. البته همیشه مشورت با یک مکانیک آشنا پیش از خرید خودرو توصیه می‌شود.

در حال حاضر تنها میتسوبیشی لنسر 1.8 لیتری در ایران به‌صورت صفر وجود دارد که ازنظر آپشن های فنی و رفاهی نسبتاً کامل هستند. در مدل‌های جدید آرین موتور اقدام به حذف چند آپشن جذاب کرد که عبارت‌اند از باله عقب، سیستم صوتی راکفورد، آینه تاشو برقی و سیستم استارت کی لس. اما فول ‌ترین مدل در بازار، شامل آپشن های حذف‌شده در نسخه‌های 2018 و 2017 به‌اضافه آپشن هایی از قبیل ترمز جلو دیسکی خنک شونده و ترمز عقب دیسکی ساده، چراغ مه شکن، بال عقب و رینگ‌های 18 اینچ دارد که در مدل‌های ساده‌تر وجود ندارند.

همچنین چراغ‌های اصلی میتسوبیشی لنسر علاوه بر قابلیت روشن و خاموش شدن خودکار، دارای سیستم گردش به طرفین هستند که هماهنگ بافرمان عمل می‌کند. لامپ‌های زنون و سیستم شستشوی چراغ‌های جلو از دیگر آپشن های موجود در این بخش هستند.

7 کیسه هوا که شامل 2 ایربگ دومرحله‌ای برای راننده و سرنشین جلو، 2 ایربگ جانبی، 2 ایربگ پرده‌ای و یک ایربگ زانویی راننده می‌شوند، تنها در تیپ فول وجود دارند. کمربندهای ایمنی برای سرنشین‌های جلو پیش کشنده هستند. این خودرو با سیستم ضد سرقت ایموبلایزر، سیستم ترمز ضد قفل (ABS)، سیستم کنترل کشش (TCL)، سیستم کنترل فعال پایداری (ASC)، سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) و ترمز کمکی (BA) ارائه می‌شود. میتسوبیشی لنسر دارای 5 ستارهٔ ایمنی از ENCAP است و استقامت بدنه این خودرو در برخوردهای متفاوت با امتیاز بالا ارزیابی‌شده و خودرویی کاملاً ایمن است.

از امکانات رفاهی این خودرو می‌توان صندلی‌های چرم که در جلو دارای گرم‌کن هستند و صندلی راننده با تنظیمات برقی را نام برد. در کنار نمایشگر 6.4 اینچی، که بزرگ‌ترین سایز ممکن است، سیستم صوتی باکیفیت راکفورد در نظر گرفته‌شده است که با 4 بلندگو و 2 توییتر به پخش صدایی باکیفیت در کابین می‌پردازد. دراین‌بین نیز امکان ارتباط تلفنی از طریق بلوتوث، پخش فایل‌های چندرسانه‌ای با درگاه USB و ناوبری ماهواره‌ای در میتسوبیشی لنسر وارداتی میسر خواهند بود.

از دیگر امکانات این خودرو می‌توان به سانروف، شیفتر تعویض دنده پشت فرمان، دوربین پارک، حس‌گر جلو و عقب، گرم‌کن آینه‌بغل، شوینده چراغ جلو، قابلیت تنظیم ارتفاع نور چراغ‌ها، تهویه مطبوع اتوماتیک، کروز کنترل، شیشه شوی جلو مجهز به حسگر باران، حس‌گر دنده‌عقب و دوربین عقب اشاره کرد. پس می‌توان اظهار داشت که نسخه‌های فول میتسوبیشی لنسر خصوصاً در مدل‌های قبل 2017 از آپشن های بسیاری خوبی برخوردارند.

از نکات منفی در تجربهٔ رانندگی با لنسر می‌توان به عایق‌کاری کابین اشاره کرد که هرچند بهتر از محصولات چینی است، اما قابل‌مقایسه با نسخه جدید کورولا و النترا نیست. این موضوع آن‌چنان دلسردکننده است که در سرعت‌گیری‌های بالاتر از 90 کیلومتر بر ساعت، صدای باد در کابین خودرو شنیده می‌شود.

تجربه رانندگی با میتسوبیشی لنسر فراتر از چیزی است که در الانترا، سراتو یا کرولا تجربه خواهید کرد. در کنار حفظ روح اسپرت محصولات میتسوبیشی، لنسر سواری متعادلی را ارائه می‌دهد که مانند مزدا 3 آزاردهنده نیست. تنها نشستن پشت فرمان این خودرو نیز اعتمادبه‌نفس خاصی به راننده اعطا می‌کند که قابل‌ستایش است.

صندلی‌ها راحت و خوش‌فرم هستند و تعلیق جلو از نوع مک فرسون استرات و سیستم تعلیق عقب از نوع اتصال چندگانه بر این راحتی و تعادل لنسر افزوده‌اند. در پشت فرمان و در میان عقربه‌های سرعت شمار و دور موتور سنج، نمایشگری TFT جای دارد که اطلاعات فنی شامل میزان بنزین باقی‌مانده و مصرف سوخت، حرارت آب رادیاتور و مقدار کارکرد خودروبر حسب کیلومتر را نمایش می‌دهد.

در هنگام تاخت‌وتاز با میتسوبیشی لنسر در جاده‌های پرپیچ‌وخم، تعادل خوب و فرمان پذیری مناسب آن توجهتان را جلب می‌کنند. شدت این مورد به حدی است که حتی نبود سیستم کنترل پایداری نیز مشکل خاصی را برای این اتومبیل ایجاد نمی‌کند. اما در شتابگری درون مسیرهای مستقیم به خاطر به‌کارگیری گیربکس CVT و ضعف در قوای پیشرانه که در مدل‌های 1.6 لیتری به‌شدت محسوس است، میتسوبیشی لنسر توقعات را از خودرویی با این قیمت برآورده نمی‌کند.

درواقع وقتی به میتسوبیشی لنسر نگاه می‌کنید حس می‌کنید با خودرویی قدرتمند و سریع مواجهید، اما حقیقت خلاف این است. گیربکس CVT لنسر بااینکه تنها 3 سال است معرفی‌شده عملکردی بسیار ناامیدکننده دارد. پس از رسیدن به دور موتور حدود 4000 دور بر دقیقه گیربکس گیج می‌شود، لذا این‌طور به نظر می‌رسد که بین عمل به درخواست راننده که شتاب گیری است و تأکیدی که مهندسان میتسوبیشی بر مصرف سوخت کمتر داشته‌اند گمراه شده. استفاده از پدال شیفترهای پشت فرمان هم دردی را دوا نمی‌کند.

باوجود تمام نکات و مثبت و منفی این‌طور باید جمع‌بندی کرد که اگر به لذت رانندگی اهمیت می‌دهید اما شیفته شتاب و سرعت نیستید میتسوبیشی لنسر برای شما مناسب است. اگر هم به دنبال یک خودروی کامل خانوادگی می‌گردید بهتر است به گزینه‌های دیگری مثل کرولا فکر کنید.